پسماند و زباله گیلان، مسئله اول گیلان و به خصوص شهر رشت است، هیچ کدام از مسائل رشت در حال حاضر اورژانسی تر و حیاتی تر از مسئله زباله نیست، ۱۷ هزار بیمار سرطانی در گیلان دست پخت همین زباله سراوان است، ۲.۵ درصد مردم گیلان سالیانه سرطان می گیرند، گیلان رکوردار سرطان کشور استگ دفن غیربهداشتی زباله و رها سازی آن در ریه های رشت یعنی جنگل های سروان ۱۵ هکتار جنگل هیرکانی را به زباله دانی بدل کرده است، از همین امروز اگر اقدام به جابجایی زباله شود ۲۰ سال دیگر آثار اثرات زیست محیطی لندفیل سراوان قربانی خواهد گرفت و بقایای آن در آب در یک قرن باقی خواهد ماند، شایان ذکر است در روزهای بارانی دفنگاه زباله سراوان هر ثانیه ۱۸ لیتر در رودخانه های رشت و تالاب انزلی شیرابه پمپ می کند.

سالهاست که یکی از آرزوهای مردم رشت، داشتن رودخانه ای با آب شفاف است، که ارتباط آلاینده های شیمیایی کشاورزی (سموم و کودهای شیمیایی) ،فاضلاب شهری (شوینده ها، چربی ها و فضولات انسانی و پسماند پلاستیکی) ، فاضلاب صنعتی (فلزات سنگین و انواع ترکیبات شیمیایی خطرناک) و فاضلاب بیمارستانی، با رودخانه پیر شهر رشت، زرجوب قطع شود و فرآیندی طراحی شود تا لاین آبی شهر رشت احیاء شود، رودخانه ای بنام زرجوب که میتواند در کاهش بار ترافیکی شهر با بکارگیری واتر تاکسی Water Taxi نقش ایفاء کند و در فاز گردشگری بعنوان لاین آبی رشت تا رودخانه پیربازار و  تالاب انزلی متصل شود.

رشت با سه مسئله عمده دفن زباله و شیرابه سراوان، آلودگی شدید رودخانه زرجوب و گوهرود و ترافیک سنگین شهری روبروست که شاید پیوستگی عمیقی بین آنها وجود دارد.

نویسنده: دکتر امیر محمدپور تسیه