📌مهندس عباس لطفی
📌کاندیدای مردمی و دلسوز انتخاب شورای شهر رشت

من برای تغییر آمده ام، برای عوض کردم چرخه ی غیرخردمندانه اداره شهر، من با آغوش باز برای شنیدن هر فکر عالمانه ای آمده ام تا بتوانیم یکبار هم شده در این شهر طوری نفس بکشیم که به وجود هم افتخار کنیم، تغییر از ما آغاز می شودگ ما نیازمند خانه تکانی جدی در مدیریت شهری هستیم، مردم رشت شایسته این زندگی نیستند، مردم رشت باید طعم شیرین حکمرانی خلاق را لمس کنند‌، مردم رشت بدلیل برخوردی از این همه امکانات طبیعی، لایق ترین مردم دنیا هستند.

من عباس لطفی. کسی که طعم محرومیت را چشیده ام، در میان مردم بی پناه زندگی کرده ام و از میان همین مردم برخاسته ام به پشتوانه مردمی که صدایم کردند امروز اینجا هستم تا صدای محرومین باشم و برای عدالت در برخورداری مناطق تلاش کنم.

📌لینک خبر:

‌
📌« گروه حامیان مهندس عباس لطفی کد ۳۷۲»:
https://ble.ir/abbaslotfi1405
‌
🚩 پایگاه خبری اندیشه تازه:
http://andishehtazeh.ir/
‌
📌لینک بزرگترین گروه انتخاباتی شورای شهر رشت:
@RashtShora1405

‌#مهندس_فرشاد_میرزایی_پور_سراوانی

#اختصاصی_پایگاه_خبری_اندیشه_تازه

‌آنچه فرشاد میرزایی پور را از سایر نامزدهای انتخاباتی شورای هفتم رشت متمایز می کند، قطعا راهکار محور بودن او در ارایه روش ها و برنامه هاست، نکته ی جذاب دیگر در خصوص فرشاد میرزایی پور اینست که به جای تخریب دیگر نامزدها تمام تمرکز وی بر روی برنامه های خلاق و ابتکاری است که میتواند مشکلات شهر رشت را برطرف کرد و دردی از آلام مردم را کاهش دهد، شاید خالی از لطف نیست بدانید؛ شخصیت اخلاق محور وی در طول این دوران و جریان فرسایشی انتخابات او را به یک گزینه با معرفت در شهر رشت تبدیل کرده است که دفتر او محلی برای آشتی دادن و رفاقت بیشتر و حل اختلافات بین نامزدها شده است، شاید از او که دو دهه خدمت صادقانه و وفادارانه در بزرگترین دستگاه های اجرایی کشور داشته جزء این هم نباید انتظار داشته باشیم، فرشاد میرزایی پور در این فیلم کوتاه بصورت کاملا جذاب از حل یکی از مشکلات ۳۷ ساله رشت پرده برداری می کند، مشکلی که علاوه بر یک معضل منطقه ای، ملی هم اکنون تبدیل به یک مشکل بین المللی شده است.

📌 لینک خبر در پایگاه اندیشه تازه:

andishehtazeh.ir

📌 به بزرگ‌ترین گروه انتخاباتی رشت بپیوندید:

RashtShora1405@

‌
✍به قلم: مهندس عباس لطفی
📌نامزد هفتمین دوره انتخابات شورای شهر رشت
#اختصاصی_پایگاه_خبری_اندیشه_تازه

‌
🔻 در هیچ یک از ۵۲ شهر گیلان تصفیه خانه فعال شیرابه پسماند وجود ندارد، رشت نیز که علاوه بر زباله خود، زباله های سایر شهرستان ها را به سراوان تحمیل میکند، بعنوان مرکز استان فاقد شبکه تصفیه یکپارچه است، بنابراین شیرابه هایی از سراوان راه می افتند و در شراشیبی رشت، یک دریاچه ی بسته بنام خزر را به صورت مستمر آلوده می کنند.
‌
🔻خاک ریختن روی زباله ها فقط پاک کردن صورت مسئله است، این کار که بولدوزر، بولدوزر خاک روی زباله های سراوان بریزیم چاره درد نیست!  با شیرابه های این زباله ها چه می کنید، گیرم که بو و مگس را حذف کردید با ریزش مستمر شیرابه ها به سفره های زیر زمینی آب چه می کنید؟!
‌
‌
🔻اما آنچه در واقعیت با آن روبرو هستیم شیرابه‌های سراوان همچنان وارد آب‌های پذیرنده و روان آبها می‌شوند و در نهایت از طریق رودخانه‌های زرجوب و گوهررود به تالاب انزلی می ریزد، رودخانه هایی که مزارع ما را در مسیر راه آبیاری می کنند.
‌
🔻اما چرا پروژه تصفیه شیرابه سراوان پس از اجرا به بهره برداری نرسید و با موانع حقوقی مواجه است.؟!
‌
🔻آیا میدانید کارخانه کمپوست رشت فرآیند واقعی تولید کمپوست را انجام نمی‌شود و این مراکز فقط به ایستگاه‌های پردازش و جداسازی بخشی از پسماندها تبدیل شده‌ است؟!
‌
🔻آیا میدانید در مجتمع کود آلی لاکان رشت  پس از پردازش، پسماندهای باقی‌مانده مجدد به سراوان منتقل می‌شود؟!
‌
🔻آیا میدانید تصفیه‌خانه کارخانه رشت به دلیل اختلاف با پیمانکار غیرفعال است؟!
‌
🔻آیا میدانید ظرفیت اسمی کارخانه کمپوست رشت فقط  ۸۵۰ تن در روز است و در این در مقابل حجم زباله روز و شب رشت و اطراف آن وضعیتی اسفناک است؟!
‌
‌
🔻آیا میدانید برای پهنه‌های پسماند رشت برنامه‌ تدوین شده اما به دلیل عقب‌ماندگی‌های تاریخی در این حوزه، هرچه فعالیت در این زمینه انجام می شود همچنان معظل پسماند در شهر رشت حل نمی شود؟!
‌
‌
🔻آیا میدانید مدیریت پسماند، پساب و فاضلاب در گیلان همچنان با شرایط مطلوب فاصله ی بعیدی دارد و باید شورای شهر در این زمینه پاسخگو باشد؟!
‌

📌«  گروه حامیان   مهندس عباس لطفی   کد ۳۷۲»:
https://ble.ir/abbaslotfi1405
‌
📌لینک بزرگترین گروه انتخاباتی شورای شهر رشت:
@RashtShora1405

✍باید ها و نباید به اجرای پروژه ی زباله سوز
🌸 دیدگاه های مهندس فرشاد میرزایی پور سراوانی
📌نامزد هفتمین دوره انتخابات شورای شهر رشت

❌نگرانی از بحران پسماند و اهمیت سلامت شهروندان❌

🔖 نگاهی تحلیلی به ضرورت و چالش‌های زباله‌سوز در رشت

شهر سبز و بارانی ما، امروز در برابر یک دوراهی دشوار و حیاتی ایستاده است؛ دوراهی میان «بحران مدیریت پسماند» که هر روز با چالش‌های زیست‌محیطی و بهداشتی روبرو است، و «نگرانی از کیفیت هوا» که در کانون بحث‌های پروژه زباله‌سوز قرار گرفته است.

به عنوان کسی که هم از منظر علمی با پیچیدگی‌های مدیریت شهری آشنا است و هم به عنوان یک کاندیدا، مسئولیت سلامت و آرامش شهروندان را بر عهده می‌دانم، نمی‌توانم از این چالش عبور کنم و وانمود کنم که همه چیز ساده است.

حقیقت این است که ما با یک «دوگانه دشوار» روبرو هستیم. تحلیل مسئله: چرا باید نگران باشیم؟ از منظر یک تحلیل‌گر، من می‌دانم که مخالفت‌های مردم با پروژه زباله‌سوز، نه از سر بی‌اطلاعی، بلکه از سر یک نگرانی کاملاً منطقی و علمی است.

ترکیب رطوبت بالای هوا در رشت و احتمال انتشار ذرات معلق و گازهای آلاینده در صورت مدیریت نادرست تکنولوژی، می‌تواند مستقیماً بر سلامت ریه‌های شهروندان ما اثر بگذارد.

ما نباید اجازه دهیم که یک «راهکار سریع» برای حل مشکل زباله، به یک «بحران بلندمدت» در کیفیت هوا تبدیل شود. اما واقعیت تلخ دیگر چیست؟

واقعیت این است که روش‌های سنتی دفن زباله در رشت، دیگر پاسخگو نیستند. خاک‌های ما اشباع شده‌اند، خطر نشت شیرابه به سفره‌های زیرزمینی در حال افزایش است و هزینه‌های مدیریت پسماند در حال انفجار است.

تماشای انباشت زباله در لبه‌های شهر، خود بزرگترین تهدید برای سلامت عمومی و زیبایی شهر ماست. نقشه راه من: گذار از «زباله‌سوزی» به «مدیریت هوشمند انرژی و پسماند» اگر من این مسئولیت را بر عهده بگیرم، رویکرد من «بله» یا «خیر» مطلق به زباله‌سوز نیست؛ بلکه رویکرد من «بله، اما با شرایط سخت‌گیرانه و علمی» است.

استراتژی من بر سه ستون استوار خواهد بود:

۱. تکنولوژی فراتر از استاندارد: ما نباید به دنبال ارزان‌ترین تکنولوژی باشیم، بلکه باید به دنبال «پاک‌ترین» تکنولوژی باشیم. استفاده از سیستم‌های فیلتراسیون پیشرفته و فناوری‌های مدرن که گازهای سمی را در منبع جذب می‌کنند، یک انتخاب نیست، بلکه یک الزام غیرقابل مذاکره است.

۲. پایش لحظه‌ای و شفافیت کامل : بزرگترین ترس مردم، «ناشناخته بودن» خروجی‌هاست. من پیشنهاد می‌دهم ایستگاه‌های پایش کیفیت هوا در اطراف سایت پروژه، به صورت آنلاین و لحظه‌ای، با دقت بسیار بالا در دسترس تمام شهروندان قرار بگیرد.

مردم باید بتوانند با چشم خود ببینند که آیا کیفیت هوای رشت در محدوده ایمن است یا خیر. این یعنی بازپس‌گیری اعتماد عمومی.

۳. اقتصاد چرخشی: زباله‌سوز نباید تنها هدف ما باشد. مدیریت پسماند باید از منبع شروع شود. با بازیافت هوشمند و کاهش تولید پسماند، حجم ورودی به زباله‌سوز را به حداقل می‌رسانیم تا فرآیند سوزاندن، به جای تخریب، به تولید انرژی سبز برای شهر تبدیل شود.

سخن پایانی دوستان و همشهریان عزیز، مدیریت شهری یعنی مدیریت «ریسک‌ها». وظیفه ما این نیست که از مشکلات فرار کنیم، بلکه وظیفه ما این است که با دانش و شجاعت، از میان بحران‌ها، مسیری امن و پایدار بسازیم.

ما به دنبال حل یک مسئله به قیمت ایجاد مسئله‌ای دیگر نیستیم؛ ما به دنبال ساختن رشتی هستیم که هم در آن زباله‌ای نباشد و هم در آن، نفس کشیدن، لذت‌بخش باقی بماند.

✍#یادداشت_جواد_ابراهیم_زاده
📌#وکیل_پایه_یک_دادگستری
🔸️#نامزد_هفتمین_دوره_انتخابات_شورای_شهر_رشت

✍ما، امروز در میانه‌ی بحرانی ایستاده ایم که ریشه‌اش نه در فقر، بلکه در چرخ‌دنده‌های مدیریت شهری و فرآیند انتخاب مسئولان آن نهفته است.

📌 شهروند امروز خود را در برابر یک واقعیت تلخ می‌بیند: فرآیند انتخاب شهردار، به جای آنکه پاسخی به نیازهای ملموس مردم در حوزه ترافیک، مدیریت فاضلاب، توسعه فضای سبز و حفظ هویت شهری باشد، به عرصه‌ای برای بازی‌های سیاسی و توافقات پشت درهای بسته بدل شده است.
‌
✍شهردار برای چه کسی انتخاب می‌شود؟ برای حل مشکلات شهر یا برای تأمین منافع گروه‌هایی که در لایه‌های قدرت شورای شهر حضور دارند؟
‌
📌وقتی فرآیند انتخاب یک مدیر ارشد شهری، از شفافیت و مشارکت عمومی فاصله می‌گیرد، نتیجه‌ای جز «مدیریت از بالا به پایین» نخواهد بود. در این وضعیت، شورای شهر که قرار بود پل ارتباطی میان خواسته‌های مردم و بدنه اجرایی باشد، گاه در نقش یک «تأمین‌کننده امتیاز» برای انتخاب شهردار ظاهر می‌شود. این سیاست‌زدگی مدیریت، باعث شده است که تخصص و کارآمدی در اولویت‌های دوم یا حتی سوم قرار گیرد و وفاداری‌های سیاسی، نقش اصلی را در تعیین آینده شهر ایفا کند.
‌
✍ما امروز به شهرداری که وام دار هیچ جریان اجتماعی نباشد احتیاج داریم، نه کسی که «تکنیک‌های بقا در ساختار قدرت» را بهتر بلد باشد. طبیعی است در صورتی که این امر محقق نشود، شهروندان در خیابان‌های پر ترافیک، در کوچه‌های فرسوده و در مواجهه با بحران‌های محیط‌زیستی، منتظر پاسخگویی خواهند بود، اما آنچه دریافت می‌کنند، سکوت یا توجیهات کلیشه‌ای است.

📌ما معتقدیم که انتخاب شهردار باید یک مطالبه برای بازگشت حق مدیریت شهر به صاحبان اصلی آن، یعنی شهروندان باشد.

✍ انتخاب شهردار نباید یک «معامله» تلقی شود، بلکه باید یک «پیمان اجتماعی» میان مدیریت و مردم باشد. اگر فرآیند انتخاب، بر پایه شفافیت، کارآمدی و پاسخگویی بنا نشود، رشت همچنان در میانه‌ی ترافیکِ بی‌تدبیری و سیاست‌زدگی، در حال از دست دادن هویت و آرامش خود خواهد بود.
‌
📌زمان آن رسیده است که ساختار تصمیم‌گیری در رشت، از اتاق‌های بسته خارج شده و در برابر نور حقیقت و نظارت عمومی قرار بگیرد. شهر، منتظر وعده‌ها نیست؛ شهر منتظر «عمل» و «مسئولیت‌پذیری» است.

📌پایگاه خبری اندیشه تازه:
https://andishehtazeh.ir/
‌
📌بزرگترین‌ گروه مردمی انتخاباتی رشت
@RashtShora1405
‌

یادداشت تاثیر گذار وکیل پایه یک دادگستری

‌📌 گروه‌ حامیان جواد ابراهیم‌ زاده
https://ble.ir/vakil_javadebrahimzadeh

«شهر خلاق»، «شهر دوستدار کودک» و «شهر دوستدار سالمند»
✍ سید مهدی پنج‌میر

🔻برند شهری در ادبیات برنامه‌ریزی و حکمرانی شهری به‌عنوان یک سازوکار نرم برای تولید معنا، مشروعیت‌بخشی و هم‌راستا کردن کنشگران معرفی می‌شود؛ با این حال، کارآمدی برندها هنگامی تضمین می‌گردد که برند صرفاً در سطح تصویر و گفتمان باقی نماند و به نظام تصمیم‌گیری، تخصیص منابع و استانداردهای اجرایی متصل شود. در بسیاری از شهرها، از جمله در مسیرهای تحقق مفاهیمی مانند شهر خلاق، شهر دوستدار کودک و شهر دوستدار سالمند، یک گسست نهادی شکل می‌گیرد. برندها به شهر و سازوکارهای مدیریت شهری پیوند عملی ندارند و در نتیجه، اهداف اعلامی به اقدامات واقعی قابل سنجش ترجمه نمی‌شوند. این عدم ارتباط، پیامدهایی چندلایه بر اثربخشی سیاست‌ها، هماهنگی میان دستگاه‌ها، عدالت فضایی و تجربه زیسته شهروندان ایجاد می‌کند.
🔻برند شهری زمانی که از چرخه برنامه‌ریزی و بودجه‌ریزی جدا شود، به امضای نمادین تبدیل می‌گردد. شهر خلاق، شهر دوستدار کودک و شهر دوستدار سالمند همگی مفاهیمی ارزش‌محور و مبتنی بر حقوق و کیفیت زندگی‌اند اما تحقق آن‌ها نیازمند تبدیل ارزش‌ها به الزامات اجرایی است. این الزامات شامل تعریف استانداردهای طراحی و خدمات، اولویت‌بندی پروژه‌ها، تخصیص بودجه متناسب و ایجاد سازوکار نگهداشت و پایش است. اگر چنین ترجمه‌ای صورت نگیرد، اقدامات شهری ممکن است از نظر کالبدی یا اجرایی انجام شوند، اما با اهداف برند ناسازگار باقی بمانند و در نهایت، برند کارکرد راهبردی خود را از دست می‌دهد.
🔻گسست میان شهر و برندها معمولاً به پراکندگی نهادی منجر می‌شود. این سه برند حوزه‌های مختلفی از نیازهای شهری را برجسته می‌کنند؛ شهر خلاق بر ظرفیت‌های فرهنگی_اقتصادی و تعاملات خلاق تأکید دارد؛ شهر دوستدار کودک بر ایمنی، دسترسی، مشارکت و حقوق کودکان و شهر دوستدار سالمند بر دسترس‌پذیری، کیفیت خدمات اجتماعی_سلامتی و مشارکت سالمندان در زندگی شهری. اگر هر برند در قالب یک برنامه جداگانه و توسط کارگروه‌های مستقل پیگیری شود، به‌جای هم‌افزایی، رقابت نهادی و تداخل پروژه‌ها شکل می‌گیرد. در این وضعیت، برنامه‌های فرهنگی ممکن است با ملاحظات عدالت فضایی کودکان یا سالمندان هماهنگ نشود و سیاست‌ها در عمل به یکپارچگی و انسجام نرسند بنابراین، شهر با چند مسیر موازی مواجه می‌شود که نتیجه آن فقدان یک نقشه راه واحد و پایدار است.
🔻نبود زبان مشترک میان برند و نظام شهری، اجرای سیاست‌ها را دشوار می‌کند. برندها مفاهیمی انتزاعی‌اند و برای تبدیل شدن به اقدام مؤثر باید به شاخص‌های قابل اندازه‌گیری و معیارهای طراحی و خدمات ترجمه شوند. برای مثال، وقتی گفته می‌شود «شهر دوستدار کودک» باید فراهم‌کننده فضاهای بازی امن و فراگیر باشد، این جمله باید در قالب معیارهایی همچون ایمنی مسیرهای دسترسی، فاصله‌گذاری مناسب، کیفیت نورپردازی، مدیریت تردد، و سطح دسترسی به خدمات کودک در مقیاس محله تعریف شود. در نبود چنین معیارهایی، برند به یک هدف کلی و غیرقابل آزمون تبدیل می‌گردد و امکان پاسخ‌گویی و اصلاح سیاست‌ها از بین می‌رود. همین موضوع درباره شهر خلاق و سالمند نیز صادق است. ارزش‌های فرهنگی یا نیازهای سالمندی تنها زمانی قابل تحقق‌اند که تبدیل به استانداردهای اجرایی و نظام پایش شوند.
🔻نبود سنجه‌های دقیق برای ارزیابی، فاصله میان برند و واقعیت را افزایش می‌دهد. برند شهری بدون شاخص‌های روشن و نظام پایش، عملاً امکان اعتبارسنجی اجتماعی و فنی را از دست می‌دهد. شهر نمی‌تواند نشان دهد که اقدامات انجام‌شده به بهبود واقعی تجربه کودک، کیفیت زندگی سالمند، یا رشد ظرفیت‌های خلاق انجامیده است. این مسئله هم از منظر مدیریتی (عدم امکان اصلاح مسیر) و هم از منظر حکمرانی (کاهش پاسخ‌گویی) پیامد منفی دارد.
🔻در مجموع، مسئله اصلی «عدم ارتباط میان شهر و برندهای شهری» را می‌توان به‌عنوان شکاف بین گفتمان برند و مکانیسم‌های حکمرانی شهری صورت‌بندی کرد. وقتی برندها به بودجه‌بندی، اولویت‌بندی پروژه‌ها، استانداردهای طراحی و خدمات، نظام پایش و پاسخ‌گویی متصل نشوند، صرفاً در سطح شعار و تصویر باقی می‌مانند و اثر راهبردی آن‌ها کاهش یا حذف می‌شود. بنابراین، برای تبدیل برند شهری به ابزاری برای توسعه واقعی، لازم است پیوندی نهادی و عملی میان برند و نظام مدیریت شهری ایجاد گردد؛ یعنی ارزش‌های برند به برنامه‌های عملیاتی، معیارهای اجرایی، شاخص‌های سنجش‌پذیر و ساختار هماهنگی بین دستگاه‌ها ترجمه شود. تنها در این صورت است که شهر خلاق، شهر دوستدار کودک و شهر دوستدار سالمند از مفاهیمی نمادین به چارچوب‌هایی برای بهبود واقعی کیفیت زندگی شهروندان تبدیل خواهند شد.

‌
🔸️من در شورای شهر رشت، به دنبال اصلاحات تدریجی و سطحی نیستم؛ ما نیاز به یک «تحول در جابه‌جایی شهری» و درک عمیق از مفهوم صنعت توریسم و کرامت شهروندی رشتی هستیم.
‌
‌
🔸️من جریان ناوگان تاکسیرانی و اتوبوس رانی و بطور کلی خدمات خودرویی که حقوق شهروندی، رشتوندان و گردشگران را در شهر رشت تغییر خواهم داد.
‌
🔸️بله همانطور که گفتم من در شورای شهر، به دنبال اصلاحات تدریجی و سطحی نیستم؛ ما نیاز به یک «تحول در جابه‌جایی شهری» در رشت هستیم. ناوگان حمل و نقل مسافربری درون شهری رشت یک فاجعه است.
‌
🔸️کسانی که مرا می شناسند میدانند که در انجام کاری که توانایی آن را نداشته باشم دخالت نخواهم کرد.
‌
🔸️این وضعیت شایسته ی کرامت شهروند رشتی نیست، من قول میدهم روند این وضعیت نامناسب تشریفات خودرویی نازل و بی احترامی به شهروند رشتی و گردشگران را تغییر دهم.
‌
🔸️وقتی از رشت صحبت می‌کنیم، از شهری حرف می‌زنیم که قطب فرهنگی و یکی از اصلی‌ترین قطب‌های گردشگری شمال ایران است. اما وقتی صحبت از «جابه‌جایی در رشت» می‌شود، از یک بحران عمیق و ساختار فرسوده سخن می‌گوییم.
‌
🔸️حقیقت تلخ این است: ناوگان حمل‌ونقل مسافربری درون‌شهری رشت، دیگر با استانداردهای یک شهر در حال رشد و حتی یک شهر توریستی کوچک، همخوانی ندارد؛ وضعیت فعلی، چیزی فراتر از یک مشکل ساده، یک «فاجعه مدیریتی» است.
‌
🔸️برای درک عمق فاجعه، کافی است نگاهی به شهرهای توریستی پیشرو مثل «کیش» بیندازیم. در آنجا، حمل‌ونقل نه یک «عذاب» برای شهروند، بلکه بخشی از «تجربه سفر» و «راحتی زندگی» است.
‌
‌
🔸️در کیش، ناوگان حمل‌ونقل با برنامه‌ریزی دقیق، مسیرهای مشخص و ایستگاه‌های استاندارد و خودروهای شیک، جریان شهر را مدیریت می‌کند. در رشت، تداخل تاکسی‌ها، نبود مسیرهای مشخص برای اتوبوس‌ها و نبود ایستگاه‌های هوشمند، باعث شده تا ترافیک نه تنها یک مشکل جابه‌جایی، بلکه یک عامل تهدیدکننده سلامت روان شهروندان رشتی باشد.
‌
🔸️ یک شهر توریستی، سیستم حمل‌ونقل خود را برای جذب گردشگر طراحی می‌کند؛ سیستم‌هایی که پاک، مدرن و دسترس‌پذیر باشند. اما در رشت، سیستم فعلی با فرسودگی ناوگان و عدم پوشش مناسب مناطق جدید، نه تنها گردشگر را جذب نمی‌کند، بلکه باعث فراری شدن سرمایه و توریست از شهر می‌شود.
‌
🔸️رشت شهری است که توسعه ناوگان حمل‌ونقل عمومی مدرن ندارد و تناسبی بین ناوگان خدمات خودرویی با جمعیت شهری وجود ندارد و‌ این مسئله؛ علیرغم‌ اینکه برای مدیریت شهری یک ضعف تلقی می شود در زمینه صنعت گردشگری و توریسم یک رفتار منفعل محسوب می شود، رفتاری که ثروت را از دروازه های شهر رشت خارج می کند.
‌
‌
🔸لینک گروه حامیان مهندس فرشاد میرزایی پور
@farshadmirzaeipour
‌‌
🔸️لینک بزرگترین گروه انتخاباتی رشت👇
@RashtShora1405

🔹شاید کسانی که عمدتا زهرا پورفرزانه را می شناسند، عمدتا به واسطه فعالیت ها و توانمندی هایش در زمینه اقتصادی و مدیریت شرکت دانش بنیان است. اما نکته حائز اهمیت این است که افکار مترقی و روزآمد این بانوی گرامی این روزها بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

🔹پرداختن زهرا پورفرزانه به مسائلی که تا کنون به آن توجه نشده است و نگاه ظریف وی به مسائل با اهمیت و غفلت شده سبب شده است به شدت مورد توجه افکار عمومی و به خصوص جامعه فرهیخته شهر رشت قرار گیرد.

🔹در اولین روزها که کارزار انتخاباتی این بانوی برجسته آغاز به کار کرد، ایجاد پرسشنامه و تقاضای پر کردن آن از مردم در خصوص مشکلاتی شهر رشت، نشان داد ما با نامزدی روبرو هستیم که بیش از آنکه سخن بگوید گوش می کند و این رویکرد جذاب و خلاق زهرا پورفرزانه دریچه ی توجه ها را به سوی او گشود.

🔹هر چه گذشت و با یادداشت های زهرا پورفرزانه روبرو شدیم بیشتر دریافتیم که با نامزدی روبرو هستیم که علاوه بر اینکه دانش آموخته مدیریت است در عین حال دارای قلمی شیوا و نویسنده ای چیره دست نیز است.

🔹مدیرعامل دفتر طراحی سامانه های قوای محرکه فرزانگان به مدت ۱۰ سال – کارفرمای نمونه تأمین اجتماعی سال ۱۴۰۱ – پژوهشگر نمونه سال ۱۴۰۲ -مدیریت شرکت دانش بنیان برتر سال های ۱۴۰۱و۱۴۰۲ تنها گوشه ی کوچکی از توانمندی های زهرا پورفرزانه است.

🔹با بررسی یادداشت ها و آنالیز برنامه ها و افکار زهرا پور فرزانه به این دیدگاه می رسیم که وی به مدیریت علمی و فناورانه شهر – هوشمند سازی – ایجاد درآمد پایدار – جذب سرمایه گذار و مشارکت بخش خصوصی با تعریف مدل های مشارکتی – عدالت خدمت رسانی و راه اندازی مرکز پژوهش های شورا توجه ی ویژه ای دارد.

🔹زهرا پورفرزانه مدیرعامل شرکت فناور در حوزه طراحی، ساخت و مشاوره انواع سامانه های قوای محرکه(محصولات با تکنولوژی بالا، تولید بار اول، دانش بنیان) با سابقه فعالیت در اتاق بازرگانی، انجمن مدیریت ایران و عضویت در هیئت تشخیص اداره کار است و یکی از مدیران خاص و خلاق استان گیلان.

کانال اطلاع رسانی زهرا پورفرزانه
zahrapourfarzaneh76@

لینک بزرگترین‌ گروه انتخاباتی رشت
RashtShora1405@

تجربه شهرهای موفق جهان نشان می‌دهد که توسعه پایدار، بیش از آنکه بر پروژه‌های بزرگ تکیه داشته باشد، بر شهروندانی آگاه، مسئولیت‌پذیر و مشارکت‌جو استوار است. امروز مدیریت شهری زمانی می‌تواند به هدف پاسخگویی، کارآمدی و شفافیت برسد که حقوق و تکالیف شهروندان به‌طور جدی مورد توجه قرار گیرد و سازوکارهای مشارکت عمومی در محلات تقویت شود. این مسئله برای شهرهایی مانند رشت ـ با بافت اجتماعی پویا و مطالبات شهروندی رو به رشد ـ اهمیتی دوچندان دارد.
یکی از مهم‌ترین نیازهای شهر، افزایش آگاهی عمومی نسبت به حقوق و مسئولیت‌های شهروندی است. بسیاری از چالش‌های شهری ریشه در نبود همین آگاهی دارد؛ از نحوه تعامل با مدیریت شهری گرفته تا مشارکت در حفظ سرمایه‌های عمومی. راه‌اندازی مراکز آموزش شهروندی در محلات، تولید بسته‌های آموزشی و استفاده از ظرفیت رسانه و فضای مجازی می‌تواند این آگاهی را از سطح شعار به تجربه روزمره شهروندان تبدیل کند. هر اندازه مردم نسبت به حقوق شان مطلع باشند و تکالیف شهروندی را بشناسند، نظم اجتماعی و کیفیت زندگی شهری ارتقا خواهد یافت.
در کنار آموزش، توجه به «انگیزه اجتماعی» نیز اهمیت دارد. تجلیل از شهروندان برتر در حوزه رعایت حقوق و انجام تکالیف شهروندی، گامی مؤثر برای الگوسازی و ترویج رفتارهای مثبت در شهر است. شهر زمانی رشد می‌کند که رفتارهای مسئولانه نه‌فقط توصیه شوند، بلکه دیده و قدر دانسته شوند.
تقویت سازمان‌های مردم‌نهاد، گروه‌های داوطلبانه و کانون‌های محلی نیز از دیگر ضرورت‌های امروز مدیریت شهری است. این نهادهای اجتماعی حلقه اتصال مردم با مدیریت شهری‌اند و نقش مهمی در تبدیل مشارکت‌های فردی به ظرفیت‌های جمعی دارند. ساماندهی و آموزش این تشکل‌ها، همراه با مشارکت آنان در برنامه‌ها و مناسبت‌های اجتماعی، می‌تواند فرهنگ مشارکت و نشاط اجتماعی را در شهر تقویت کند.
یکی از گام‌های مهم در مسیر تقویت مشارکت واقعی، حضور دادن شهروندان در فرآیند تصمیم‌سازی و حتی بخشی از مدیریت خدمات محله‌ای است. تشکیل گروه‌های تسهیل‌گر، کمیته‌های فرهنگ شهروندی در محلات و حتی واگذاری اداره فضاهای محلی مانند سراهای محله، پارک‌ها و اماکن ورزشی به کمیته‌های محلی، می‌تواند چهره مشارکت را از حالت تشریفاتی خارج کرده و به آن ماهیت واقعی ببخشد. تجربه‌های موفق نشان می‌دهد که هر جا مردم در اداره امور محلی نقش داشته‌اند، کیفیت خدمات افزایش یافته و حس تعلق اجتماعی نیز تقویت شده است.
در کنار این اقدامات، ارتباط مستقیم مدیریت شهری با معتمدین محلی نقشی تعیین‌کننده در بهبود تصمیم‌ها دارد. نشست‌های مستمر مدیران شهری با نمایندگان محلات، فرصتی برای شنیدن دیدگاه‌ها، دریافت دغدغه‌ها و اصلاح تصمیمات اجرایی است. همچنین اطلاع‌رسانی شفاف و مرحله‌به‌مرحله درباره پروژه‌های عمرانی و خدماتی، علاوه بر اعتمادسازی، زمینه مشارکت صحیح و نقادانه مردم را فراهم می‌کند.
در نهایت، اجرای کامل طرح تکریم ارباب‌رجوع، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های احترام به حقوق شهروندی است. شهرداری زمانی می‌تواند اعتماد عمومی را جلب کند که خدمات خود را با احترام، سرعت، شفافیت و پاسخگویی ارائه دهد. تکریم شهروندان نباید یک شعار اداری باشد؛ بلکه باید به یک رفتار سازمانی تبدیل شود.
شهر زمانی به سمت توسعه واقعی حرکت می‌کند که شهروندانش مطالبه‌گر، مشارکت‌جو و آگاه باشند و مدیریت شهری نیز در کنار آنان، با رویکردی گفت‌وگومحور، شفاف و مردم‌پایه عمل کند. آینده شهرهایی مانند رشت، نه فقط در دست پروژه‌های عمرانی، بلکه در گرو کیفیت رابطه مردم و مدیریت شهری است؛ رابطه‌ای که با آگاهی، اعتماد و مشارکت تقویت خواهد شد.