تقریبا آذر ماه پارسال خبر بستری شدن اسماعیل حاجی پور به گوشم رسید، به محض مطلع شدن از روابط م استفاده کردم و توانستم علیرغم موانع بسیار حاجی پور این مرد بی نظیر را روی تخت ICU بیمارستان آریا خوابیده بود را ببینم، صحنه ای دلخراش، این کوه اعتماد به نفس و جسارت، تمام دلگرمی رشت روی تخت خوابیده بود با چشم های بسته و با آن صورت مهربانش، دلم می خواست که او را برای لحظه ای در آغوش بکشم اما بخاطر مسائل بهداشتی فقط از دور نگاهش کردم، اشک چشم هایم روی گان می ریخت که پرستار به من گفت لطفا ICU را ترک کنم، نا امیدانه بیرون رفتم و یکبار دیگر برای آخرین بار اسماعیل حاجی پور را نگاه کردم و این آخرین نگاه من بود و مدتی بعد با اطلاع  پایگاه های خبری اسماعیل حاجی پور فوت کرد، اسطوره اخلاق و شجاعت، قلب مردم رشت و انسان وارسته و آسمانی اسماعیل حاجی پور دارفانی را وداع گفت.

خبری که هنوز باورش برایم سخت است، اسماعیل حاجی پور، مرد روشنفکر و اندیشمند و یک رشتی با تعصب رفت تا بر آسمان رویایی رشت رنگین کمان بکشد، یادش گرامی…