اما امروزه متاسفانه این میل به زیبایی با افراط و سختگیری‌هایی همراه شده بطوریکه شاهد سیر صعودی انواع جراحی های زیبایی غیر ضروری که بعضاً نتیجه مطلوبی هم نداشته و برعکس باعث نارضایتی بیشتر و آسیب های جسمی و روحی جبران ناپذیری نیز همراه بوده اند،هستیم.

گاهی میل به زیباتر شدن بعنوان برجسته‌ترین معیار ارزش گذاری تلقی می‌شود؛ در صورتیکه باید مکمل قدرت، شخصیت و استعدادهای فرد باشد.

در دهه‌های اخیر، جراحی‌های زیبایی در میان زنان با رشدی چشمگیرتری نسبت به مردان همراه بوده است. این پدیده در ابتدا با هدف اصلاح نواقص جسمی و افزایش رضایتمندی از ظاهر آغاز شد، اما امروزه در بسیاری از موارد به معضل اجتماعی تبدیل شده است.

تحقیقات متعدد نشان می‌دهند؛ یکی از مهم‌ترین عوامل گرایش افراطی به جراحی‌های زیبایی، عدم اعتماد به نفس و نارضایتی از زیبایی صورت و تناسب اندام است.

در سال‌های اخیر باتوجه به اینکه استانداردهای زیبایی تحت تأثیر رسانه‌ها، تبلیغات و شبکه‌های اجتماعی به‌صورت گسترده تغییر یافته‌اند زنان، بیش از هر گروه دیگری، در معرض قضاوت و فشارهای فرهنگی برای انطباق با الگوهای ظاهری خاص و اصطلاحا به روز قرار دارند.

این فشارها باعث افزایش تمایل به جراحی‌های زیبایی، به‌ویژه در میان زنان جوان، می‌شود .

طبق گزارش انجمن بین المللی جراحی پلاستیک زیبایی بیش از 86 درصد از کل متقاضیان جراحی‌های زیبایی در جهان را زنان تشکیل می‌دهند.

که آمار بالای درخواست کنندگان این جراحی‌ها نشان از برداشت نادرست فرد از بدن و صورت خود، حتی درصورتی که از نظر دیگران کاملاً طبیعی به نظر می‌رسد دارد وعلاوه بر مشکلات شخصی، در کیفیت زندگی این افراد نیز اثر منفی و نامطلوبی به همراه دارد.

از سوی دیگر، رسانه‌ها و شبکه های اجتماعی نقش مهمی در شکل‌دهی به انتظارات زیبایی ایفا می‌کنند بطوریکه با
الگوسازی‌های غیرواقعی باعث مقایسه‌ی نادرست زنان ازخودواقعی با تصاویر ویرایش‌شده هستند و اغلب
بعد ازاین مقایسه‌ها با حس ناکافی بودن مواجه می‌شوند و هزینه‌های هنگفتی که در این مسیر باوجود فشارهای اقتصادی که هرروزه شاهد آن هستیم نیز دغدغه دیگر این افراد و خانواده هایشان است.

مقایسه‌ی مداوم با مدل ها،بلاگرها و عکس‌های ویرایش شده در شبکه‌های مختلف اجتماعی ، اعتماد به نفس را تضعیف کرده و میل به تغییر ظاهر را تقویت می‌کند.

در بسیاری از مواردنیز افرادی که یک جراحی زیبایی انجام می‌دهند، پس از مدتی به تغییرات بیشتری تمایل پیدا می‌کنند. این پدیده که گاه از آن با عنوان اعتیان به جراحی زیبایی (Cosmetic Surgery Addiction) یاد می‌شود، می‌تواند به مشکلات روانی عمیق‌تری همچون اضطراب، افسردگی و نارضایتی پایدار از خود منجر شود.
افزایش جراحی‌های زیبایی در میان زنان تنها یک روند زیبایی‌شناختی نیست، بلکه نشانه‌ای از بحران خود کم بینی و عدم اعتماد به نفس است.

هنگامی که ارزش فردی زنان بیش از حد به معیارهای ظاهری گره می‌خورد، سلامت روان و رضایت درونی آنان در معرض آسیب‌های متعددی قرار می‌گیرد. برای مقابله با این معضلات لازم است، نهادهای آموزشی، رسانه‌ها و متخصصان حوزه زنان وروانشناسان با همکاری یکدیگر، به ترویج خود باوریی ، ارتقا اعتماد به نفس و پرورش افکار مثبت در این زمینه بپردازند.

به قلم : نوشین میربلوک

انتهای پیام/

خاطره اربابیان، پزشک متخصص زیبایی، در گفت‌وگو با خبرنگار برنا بر این مسئله تأکید کرد و گفت: بخش زیادی از تبلیغات مجازی با القای یک الگوی واحد از زیبایی، جوانان را وادار می‌کند خود را در همان چارچوب بسنجند. این جریان به مرور اعتماد به نفس را سست کرده و آنان را به سمت انجام اقدامات غیرضروری سوق می‌دهد.

اربابیان اذعان داشت: زمانی که ارزش‌گذاری‌ها از درون به ظاهر منتقل می‌شود، طبیعی است که همه به سمت یک شکل خاص حرکت کنند و جامعه‌ای یکنواخت شکل گیرد. در چنین شرایطی شاید اتفاقاً کسی زیباتر دیده شود که نچرال‌تر و طبیعی‌تر باشد.

این پزشک زیبایی همچنین به نمونه‌ای اشاره کرد و گفت: دختری جوان برای تزریق ژل چانه مراجعه کرده بود. وقتی دلیل این کارش را پرسیدم، گفت چون اعتماد به نفس ندارم و دوستانم مسخره‌ام می‌کنند. در حالی که بزرگ‌ترین سرمایه او جوانی‌اش است، اما آن را فدای الگویی می‌کند که هیچ پایه و اساس منطقی ندارد.

اربابیان در پایان خاطرنشان کرد: بخش زیادی از آسیب‌ها زمانی رخ می‌دهد که این اعمال توسط افراد غیرمتخصص انجام می‌شود. گاهی پیامدهای چنین اقداماتی برگشت‌ناپذیر است و می‌تواند زندگی فرد را تحت‌الشعاع قرار دهد. برخی از افراد بدون دانش کافی وارد این حوزه شده‌اند و با دخالت در کاری که به آن‌ها مربوط نیست، سلامت مردم را به خطر می‌اندازند. اگر ضرورتی برای اقدام زیبایی وجود دارد، باید تحت نظر متخصص و با آگاهی کامل انجام شود./برنا

انتهای پیام/