علت اینکه علیرغم کارزار رسانه ای و تولید محتوای AI که بسیار مورد علاقه مخاطبان رشتی قرار گرفت از ثبت نام امتناع کردید چه بود؟

بطور کلی شرایط کشور و به خصوص شهر رشت را مناسب حضور و ورود به انتخابات شورای شهر ندیدم، مشکلات شهر رشت از لندفیل زباله سراوان و رودخانه های شهر رشت و ترافیک گرفته تا  آتش گرفتن بازار سنتی رشت، نیازمند بیش از ۶۰ همت بودجه است، هم اکنون بودجه در اختیار شورای شهر ۱۱ همت است که اساسا مسئولیت گرفتن در چنین شرایطی پشت انسان را می لرزاند.

آیا فکر می کنید مشکلات شهر رشت در چنین شرایطی با تغییرات اساسی روبرو شود؟

ببینید مشکلات ریشه ای و سنتی شهر رشت جدا از بحث بودجه، نیازمند گام ابتکاری است و همراهی یک شورای شهر همگن  و شهرداری تیزهوش، کاردان و با سلیقه است، مسئله، ترسیم نقاط کلیدی شهر رشت، تغییر جهت از نگاه سنتی و استفاده از مزیت های ستاره دار رشت است، شما دیدید ما چطور با فیلم های هوش مصنوعی، توانستیم در افکار عمومی رشت تغییرات بوجود بیاوریم، معماری شهری و شهرسازی در این بافت سنتی نیازمند شهامت است، تا کنون سابقه نداشته است اینچنین از رویا یک شهر مدرن و زیبا پرده برداری شود و همه چیز از این رویاها شروع می شود، رشت میتوانست شبیه پاریس، آنتالیا، آمستردام و … در دنیا نقش ایفاء کند، ما نیازمند یک نگاه  پست مدرن به شهرسازی هستیم و اولین گام برای آن پژوهش و استفاده از شخصیت های خوشفکری است که توانایی تولید محتوای خردمحور برای ارتقاء کلانشهر رشت دارند.

بزرگترین مشکل شورای شهر ششم را در کدام نکته می بینید؟

همه ی سروان به نوبه خود تلاش کردند تا گامی رو به جلو بردارند و من نیز به حواشی کاری ندارم، اما مسئله اساسی که مربوط به چندین دوره شورا است که در این شورا علیرغم وجود شخصیت های محبوب از آن مقفول ماند و آن چیزی نیست جزء سازمان پژوهش های شورای شهر رشت، که دستیار با اهمیت باید CPU خلاق شهر می بود، متاسفانه چندین دوره است که از لیست اقدامات اساسی شورای شهر رشت حذف شده است و فقط  به دادن طرح های پژوهشی به دانشگاه بسنده شد، بدین جهت که صرفا شورا دارای برنامه باشد و این نگرش از  دیدگاه حرفه ای از همان ابتدا مخدوش بود، امیدواریم شورای هفتم از این ظرفیت به عنوان اتاق فکر برای افزایش هم افزایی های پژوهشی استفاده کند.

آیا در این دوره از انتخابات از کاندیدایی حمایت خواهید کرد و نماینده ای را به دوست دارنتان معرفی خواهید کرد؟

امکان تحقق یک شورای شهر خوب در شهر رشت، تقریبا نزدیک صفر است به خصوص با این بودجه ناکافی، مگر آنکه یک ائتلاف خوشفکر و با سلیقه به دور از جریانات سیاسی بر رشت حکمفرما شود، شورایی که به جای اکت های غیر معمول، بدنبال برنامه های دارای گان چارت بپردازد، ددلاین داشته باشد و قاطعانه برنامه های رفاه شهری و توسعه پایدار شهری را تعقیب کند. بله اگر فردی را که دارای حسن شهرت باشد و خصوصیات ممتازی را که به آن اشاره کردم داشته باشد قطعا به جامعه معرفی خواهم کرد.

از اینکه عده ای از دوست دارنتان را به عدم حضور در انتخابات شورای شهر رشت نا امید کردید چه حرفی با طرفداران تان دارید؟

من دارای جهت گیری های سیاسی نیستم و اکثرا مرا به شخصیت علمی می شناسند و علیرغم اینکه مرا به جریانات مختلف متنصب می کنند، باید بگویم دارای روحیه تکنوکرات هستم و تمایل دارم بعنوان فردی مستقل لقب بگیرم و برای خودم حل مشکلات کشور، استانی و شهری در الویت است تا جریانات سیاسی و غیره، من پیش از آنکه یک سیاستمدار، محقق، استاد دانشگاه، مخترع و … باشم، ابتدا ایرانی هستم و برایم رفاه مردم با استفاده از گام های ابتکاری و خلاقانه مهم است که اینکار به زعم دوستانم از من بر می آید ‌و اگر بلد باشم مشکلی از جامعه را حل کنم، ارزشمند خواهد بود، هم اینک با این همه مشکلات شهر رشت، کسانی که خود را در انتخابات شورای شهر رشت کاندید کرده اند، تحسین می کنم، چون اگر به شکل واقعی بخواهیم نگاه کنیم فقط  تنها حل مشکل بازار سنتی رشت پشت انسان را می لرزاند چه رسد به حل مشکل لندفیل زباله سراوان و ساماندهی رویا گونه رودخانه های رشت و حل مشکل ترافیک شهر و افکار آوانگارد چون تاکسی رودخانه ای، تاکسی هوایی، مونو ریل و … و من هم اکنون چنین ظرفیتی را به طور واقع بینانه در خود نمی بینم و به دوستان غبطه می خورم.

و اکنون آن خواهران زیبا و زلال، گوهررود و زرجوب دو خط سیاه عفونی اند که تهوع زباله های سراوان را به تالاب می ریزند، در فاجعه زیست محیطی قرن که ۱۷ هزار سرطانی را روی دست گیلان گذاشت، دردهای ناتمامی که هر سال ۲.۵ درصد مردم گیلان را به ۴ سرطان روده، معده، پستان و پوست مبتلا می کند، آن ۱۵ هکتار از سراوان که روزی ریه های رشت بود اینک کوه غم‌انگیز زباله را به یک هیولای خونخوار بدل کرده است که بیش از هر چیزی بازتاب مدیریت شهری است که نتوانسته هویت زیستی شهر را حفظ کند.

آه ای پایتخت سرسبز زندگی، رشت اینک که در هیاهوی ترافیک و بوی دود و صدای بوق مدفون شده ای و هر روز با ساخت و ساز بی قاعده و فرو ریختن خانه های با اصالت رشت بخشی از تاریخ ت را از دست میده ای، تنها دلم به این خوش است، که علیرغم اینکه در برابر هر پرنده مهاجر ۳ تفنگ در گیلان وجود دارد، اما هنوز مرغابی ها به تالاب عینک می آیند، انگار آنها میخواهند بگویند که هنوز راهی برای احیاء رشت و تاریخ با شکوه ات وجود دارد…

برای اطلاعات بیشتر  به مرکز فنی و حرفه ای انصاری رشت واقع در کیلومتر ۵ جاده تهران – جنب مرکز سنجش ۹ دی رشت، واحد پذیرش مراجعه فرمایید.

به گزارش سرویس اجتماعی در گفتگویی با سردبیر پایگاه خبری اندیشه تازه، دکتر امیر محمدپور تسیه با بیان این مسئله که رودخانه های شهر رشت یک محیط رها شده در نظام مدیریت شهری هستند، اعلام کرد، رشت با دو فاجعه اساسی زباله و پسماند سراوان و بحران آلاینده های زیست محیطی رودخانه های زرجوب و گوهر رود روبرو است، که در این میان بحران تالاب انزلی تحت تاثیر شدت آلاینده های شهری، بیمارستانی، شیمیایی، کشاورزی شهر رشت است. دکتر امیر محمدپور تسیه مدرس تصفیه پساب صنعتی، افزود: آلاینده فلزات سنگین در مطالعات اخیر ما در آب رودخانه منطقه پیربازار که مستقیما وارد تالاب انزلی می شود نشان داد فلزات سنگین ۳۰ برابر بالاتر از حد استاندارد جهانی است، وی افزود ۶ ماه در سال جریان جاری در رودخانه های رشت فقط فاضلاب است.

دکتر محمدپور تسیه خاطر نشان کرد، آبیاری مزارع برنج و باغ های پیربازار و روستاهای حومه با آب رودخانه باید متوقف شود و محصولات باغی پیربازار و روستاهای اطراف نباید بدون مطالعه و بررسی به فروش برسد، وی عنوان کرد استان گیلان با ۱۷ هزار بیمار سرطانی رکورد دار سرطان کشور است، و گیلان رکورد سرطان روده و معده و پوست را شکسته است، سالیانه ۲.۵ درصد مردم گیلان سرطان می گیرند وی اشاره کرد، در روزهای بارانی زباله های سراوان هر ثانیه  ۱۸ لیتر شیرابه به رودخانه های رشت پمپ می کند در یک دقیقه، هزار و هشتاد لیتر و اگر یک شبانه روز باران ادامه پیدا کند، عدد وحشتناکی شیرابه وارد رودخانه میشود که طبیعتا این آلاینده ها، یا باید توسط صنعت کشاورزی، باغات و گیاهان جذب شود و یا در بدن موجودات رودخانه ها و دریا ذخیره شود که قطعا به چرخه طبیعی زندگی مردم گیلان بازمی گردد. وی اشاره کرد نشست زیست محیطی دانشگاه گیلان نیازمند حضور همه مسئولین در حوزه مدیریت شهری را طلب می کند، تا جلوی فاجعه انسانی در حال وقوع گرفته شود.

به گزارش سرویس اجتماعی پایگاه خبری اندیشه تازه، این نشست با این شعار که رودخانه‌ها فقط یک مسئله محیط‌ زیستی نیستند؛ بخشی از زندگی شهری ما هستند. به این مسئله خواهد پرداخت که زرجوب و گوهررود سال‌هاست با چالش‌هایی مثل آلودگی، ضعف مدیریت و گسست ارتباط با شهر روبه‌رو هستند‌ و اما در همایش به دو پرسش اساسی زیر پاسخ داده خواهد شد.

🔵 ما از این رودخانه‌ها چه می‌خواهیم؟
🟢 نقش نسل ما در تغییر این مسیر چیست؟

گزارش تحلیلی از آینده نگاری تالاب عینک رشت

دکتر امیر محمدپور تسیه

تالاب عینک در قلب رشت، بعنوان بزرگترین تالاب شهری ایران است و دومین‌ تالاب بزرگ استان گیلان است. این تالاب یک اکوسیستم زنده درون شهری است و پهنه ای اعجاب انگیز آن زیستگاه پرندگان کمیاب مهاجر است، زیستگاهی با ۳۶ گونه از پرندگان مهاجر، نظیر حواصیل، پلیکان، باکلان، اردک سرحنایی… و گونه های در حال انقراض که کریدور پروازی تالاب زیبای عینک را برگزیده اند.

این تالاب یک پدیده نادر طبیعی و موقعیت دست نخورده زیست محیطی شگفت انگیز در رشت است، که محیط آن ۱۲ کیلومتر و پهنه آبی آن ۴۴ هکتار و حریم و پهنه ساحلی و خشکی آن ۱۶۳ هکتار است.

منابع آبی این تالاب بی نظیر توسط آب های سطحی، زیر سطحی و پساب تصفیه شده شرکت دخانیات تامین می شود. این تالاب از جنوب به پارک دانشجو و مناطق مسکونی غیرمجاز و از غرب به شرکت دخانیات رشت، محدود است.

تالاب عینک اکوسیستمی بکر و یک فرا لوکیشین ارزشمند شهری که ظرفیت بی بدیل در حوزه گردشگری رشت محسوب می شود، موقعیتی طلایی که تالاب گردی را با کشتی های کوچک تفریحی، قایق مسافربری، پدالو، جت اسکی و پاراسل و … در رشت فراهم می کند.

نکته دیگر حایز اهمیت در این گذار به سمت تغییر، علاوه بر توجهات زیست محیطی، نیروی کار تالاب عینک است که باید با مردم و اهالی همان مناطق عینک تامین شود، که قدر و ارزش تالاب را بیشتر از هر کسی درک می کنند.

تالاب عینک، جدا از توجه جدی در حوزه گردشگری نیازمند نگهداری، بررسی دائمی شرایط زیست محیطی و مهندسی آب و کنترل شاخص های اندازه گیری آلاینده های آب است.

فیلم آینده نگاری تالاب عینک نگاهی زیرکانه به ظرفیت های غفلت شده ی موجود شهر رشت است، که نیازمند طراحی خردمندانه است، رویاپردازی شاعرانه ای که تلنگری است به خرد جمعی در بین مدیران شهری و خواستی همگانی مردم شایسته رشت که لایق بهترین ها هستند.

آمار فوت در گیلان از تولد عبور کرده است.

گیلان با ۴۰ هزار بیمار سرطانی رکورد دار بیماران سرطانی کشور است.

۲.۵ درصد مردم گیلان سالیانه به سرطان مبتلا می شوند.

میانگین ایجاد شبکه فاضلاب در گیلان ۴۰ درصد از میانگین کشوری پایین‌تر است.

نزدیک به ۵۰ درصد شهر رشت فاقد شبکه فاضلاب است و فاضلابش مستقیم با رودخانه شهر در ارتباط است.

اکثر بیمارستان های رشت زباله بیمارستانی خود را در رودخانه شهر تخلیه می کنند.

۴۰ درصد شبکه آب گیلان بدلیل سوراخ بودن قبل از رسیدن به منازل به پساب تبدیل می شود.

استان گیلان با رکورد انباشت زباله به ارتفاع ۱۰۰ متر در ۱۵ هکتار از جنگل های سراوان رکوردار زباله در جهان است.

مسئله زباله گیلان با رکورد ۴۰ سال رها شدگی یکی از رکورد دارترین مسائل حل نشده ایران است.

رشت با ترافیک سنگین و بدون وجود زیرساخت های لازم برای حل مشکل ترافیکی طنزآلودترین وضعیت ترافیک کشور را دارد و جزء کند ترین شهرهای کشور است.

زباله سراوان در روزهای بارانی در هر ثانیه ۱۸ لیتر شیرابه زباله ایستگاه سراوان را وارد رودخانه‌های رشت می‌ کند.

میزان آلاینده های فلزات سنگین در رودخانه منطقه گلسار تا پیربازار ۳۰ برابر بالاتر از استاندارد جهانی است و این در شرایطی است که کل باغات و برنجکاری پیربازار و حومه توسط همین آب رودخانه آبیاری می شود.

۶ ماه در سال فقط جریان فاضلاب شهری، روستایی، بیمارستانی و صنعتی در رودخانه زرجوب جریان دارد که وارد تالاب انزلی می شود.

گیلان بالاترین آمار سرطان روده، معده، پستان و پوست را در کل کشور دارد.

گیلانی ها بیشتر از آنکه تولد داشته باشند در قبرستان دفن‌ می شود، کاهش شدید آمار تولد و افزایش فوت شرایطی را به وجود آورده که استان گیلان مرگ از تولد پیشی گرفته است.

چند روز پیش نیز استاندار گیلان از یک حقیقت هولناک دیگر پرده برداری کرد، به نقل از دکتر هادی حق‌شناس، نزدیک به 40 درصد آب شرب تولیدی در شبکه شهری رشت قبل از رسیدن به محل مصرف تلف می‌شود.
این اتلاف آب در دوره خشکسالی، کم آبی و کمبود شدید منابع آب شرب نامفهوم و بی معناست، در جایی که کشور در ستاد بحرانش پایتخت را به جهت بی آبی غیرقابل سکونت اعلام می کند، در گیلان و به خصوص رشت، ۴۰ درصد آب شرب تولید شده با هزینه بسیار بالا، بدون اینکه به مقصد برسد به پساب تبدیل می شود.

شبکه فرسوده آب گیلان سالهاست که بحران شدید کم آبی را جدی نگرفته و بر همان سیاق گذشته طی طریق می کند، سمند سیاست های مدیریت آب دولت بر جاده غرب می تازد و توسن آب گیلان در ناکجا آباد جاده شرق منزل گزیده است، اوج ناهماهنگی در کار نکردن سیاست های اجرایی در رها شدگی زیرساخت های فرسوده آب، در این رویکرد کج و معوج، شبکه سوراخ سوراخ، آب رشت پیداست، بحران منابع مالی در گیلان به عنوان استانی فراموش شده و مدیران کم و بیش بی تفاوت گیلان، کلانشهر رشت را به لبه پرتگاه برده است که کسوف خرد در گیلان، بسیاری از هزینه های سربار را به کشور تحمیل کرده و یا این منابع با ارزش مالی را حیف و میل می کند.
نرخ هدر رفت آب تصفیه شده شرب در ایران معادل ۲۵ درصد است، اما این مقدار در شهر رشت به تنهایی ۴۰ درصد است.

گزارش تحلیلی: مونو ریل، راه حل ترافیک رشت

رشت در آستانه فلج شدن: آیا زمان آن نرسیده است که برای «نفس تازه شهر» تصمیم بگیریم؟

شهر زیبای رشت، قلب تپنده گیلان، امروز با چالشی مواجه است که دیگر نمیتوان بحران ترافیک را نادیده گرفت.

این معضل، صرفا ً یک مزاحمت روزمره نیست؛ تبدیل به یک مانع جدی بر سر راه توسعه، سلامت روانی شهروندان و کیفیت زندگی شده است.

ساعت ها انتظار در ترافیک، علاوه بر آلودگی روز افزون هوا و از دست رفتن زمان با ارزش خانواده، تصویری است که هر روز در تقاطع های اصلی شهر تکرار میشود.

زمان تصمیم گیری های کوچک گذشته است. ما نیازمند یک جهش بزرگ و یک راه حل زیرساختی هستیم که بتواند رشت را به مسیر توسعه پایدار بازگرداند.

این گزارش تحلیلی، راه حلی نوین، اثبات شده و سازگار با بافت شهری رشت را ارائه میدهد:

سامانه مونو ریل (تک ریل)

ترافیک رشت؛ بحرانی است که زندگی را کند میکند. بحران ترافیک در رشت یک معضل چند وجهی است که ابعاد مختلفی از زندگی روزمره ما را تحت تأثیر قرار داده است. برای درک عمق فاجعه، کافی است نگاهی به آمار و واقعیت های عینی بیندازیم:

تحقیقات نشان می‌دهد رفتار خودرو در ترافیک سنگین با سرعت 5 تا 10 کیلومتر، چند برابر حالت حرکت پایدار آلاینده تولید می‌کند. توقف‌های مکرر، شتاب‌های کوتاه و کارکرد ناپیوسته موتور، چرخه تولید آلاینده‌ها را تشدید می‌کند. این شرایط در رشت و سایر کلان‌شهرها کاملاً قابل مشاهده است.

محاسبه تقریبی تلفات زمانی:

اگر فرض کنیم متوسط یک ساعت شهروندان (شاغلین و دانش آموزان) در رشت بصورت روزانه در ترافیک سپری می کنند، اگر هر ساعت کار یا فعالیت مفید برابر با یک واحد ارزش اقتصادی باشد، روزانه میلیون ها واحد تنها با تغییر یک زیرساخت با نام مونو ریل امکان پذیر است. این تغییر علاوه بر تأثیرات زیست محیطی و سلامت روانی شهروند به کمک مونوریل سبب می شود تا بحران ترافیک متوقف شده و شهر از کند بودن و توقف کلافه کننده خارج شود.

ترافیک دشمن اصلی هوای پاک است. احتراق ناقص سوخت در حالت درجا زدن خودروها و انتشار ذرات معلق، اکسیدهای نیتروژن، میزان آلاینده های سمی مانند مونوکسید کربن را به شدت افزایش میدهد.

رشت، با اقلیم مرطوب خود، در صورت افزایش آلودگی، به سرعت باافزایش آلودگی هوا و مشکلات تنفسی جدی گروه های پر خطر مواجه خواهد شد. تحقیقات نشان میدهد که ماندن طولانی مدت در ترافیک، فرسایش اعصاب و استرس سطح کورتیزول (هورمون استرس) را به شدت افزایش داده و منجر به کاهش تمرکز، افزایش پرخاشگری و مشکلات قلبی عروقی میشود.

اقتصاد شهری فلج شده:

کندی حمل و نقل کالا و خدمات، هزینه های لجستیکی کسب و کارها را بالا میبرد. تحویل به موقع کالا، رفت و آمد کارکنان و دسترسی مشتریان به مراکز خرید دچار اختلال میشود. رشت نمیتواند با زیرساخت حمل و نقل قرن بیستم، در اقتصاد قرن بیست و یکم رقابت کند.

معرفی مونو ریل؛ راه حل هوشمند شهری

ما به دنبال یک راه حل زیرزمینی پر هزینه همانند مترو یا یک راه حل سطحی ناکارآمد افزایش خطوط اتوبوس نیستیم. ما راه حلی میخواهیم که سریع، کم هزینه در اجرا و سازگار با فضای شهری رشت همانند سامانه مونو ریل (Monorail) باشد:

مونو ریل چیست؟

شرح ساده برای مردم مونو ریل سیستمی ریلی است که قطارها روی یک تیر (ریل) واحد حرکت میکنند. این ریل میتواند در ارتفاعی بالاتر از سطح زمین نصب شود؛ معمولا ً بر روی ستونهایی که فضای بسیار کمتری نسبت به ستونهای پل های روگذر اشغال میکنند.

مزایای مونو ریل در مقایسه با سایر سیستمها

اتوبوس تندرو BRT، مترو زیرزمینی به جهت اقتصادی بودن برای رشت بسیار حایز اهمیت است. هزینه ساخت یک کیلومتر تونل مترو میتواند چندین برابر یک کیلومتر مسیر هوایی مونو ریل باشد. برای شهری مانند رشت که نیازمند راه اندازی سریع یک شبکه کارآمد است، مونو ریل یک راه حل میان مدت و کم هزینه از نظر مالی است.

این سامانه نیازی به تملک گسترده زمین یا تخریب زیرساخت های موجود ندارد. ستون های آن میتوانند با حداقل تأثیر بر عبور و مرور نصب شوند. مونو ریل یک مسیر سریع، ایمن، و قابل دستیابی است.

چرا مونو ریل برای رشت؟

مونو ریل فراتر از یک وسیله حمل و نقل است؛ این یک ابزار برای بازپس گیری زندگی روزمره شهروندان رشتی است.

بازگشت آرامش: کاهش استرس و افزایش سلامت روانی

تصور کنید دیگر نیازی نیست ساعت ها نگران دیر رسیدن به محل کار یا مدرسه فرزندتان باشید مونو ریل به دلیل حرکت روی مسیر اختصاصی خود، از هرگونه ترافیک زمینی مصون است.
ساعاتی که امروز در صف خودروها تلف میشود، میتواند صرف وقت اضافی برای زندگی، مطالعه، ورزش، یا گذراندن وقت با خانواده شود. این امر کیفیت کلی زندگی مردم رشت را به طور ملموسی ارتقاء میدهد.
صرفه جویی هزینه های ملموس برای خانواده ها خواهد داشت، کاهش استفاده از خودروهای شخصی به معنای کاهش مصرف سوخت و هزینه های نگهداری خودروها از سفرهای روزانه با مونو ریل جایگزین شود، میلیون ها لیتر سوخت صرفه جویی خواهد شد و این یعنی حداقل کاهش 20% استفاده از خودرو تک سرنشین در اقشار با فرهنگ جامعه. اگر تنها همین مقدار بدون اعمال هزینه های درمان ناشی از دود و بیماری های روحی و روانی را در سال بعنوان صرفه جویی لحاظ کنیم مبلغ قابل ملاحظه ای خواهد بود که مستقیماً به جیب خانواده ها بازمی گردد.

رشت قطب سبز گردشگری

رشت شهر خلاق و دارای پتانسیل گردشگری بسیار بالایی است. مونو ریل میتواند خود به تنهایی به یک جاذبه تبدیل شود. حرکت آرام و ایمن در ارتفاع، فرصتی بی نظیر برای گردشگران و شهروندان فراهم میکند تا شهر را از زاویه ای جدید و چشم نواز ببینند.
مسیر مونو ریل میتواند با کمترین آسیب به منظر شهری، پل ارتباطی مناظر شهری سریع بین مناطق تاریخی، تجاری و فرهنگی شهر ایجاد کند.
این امر دسترسی به جاذبه هایی مانند سبزه میدان، شهرداری و پارک ها را تسهیل می نماید.

مسئله بعدی در توسعه پایدار شهر رشت آینده حمل و نقل؛ سازگار با محیط زیست است، موتورهای برقی مونو ریل، در مقایسه با هزاران خودروی بنزینی در خیابانها، تقریبا ً هیچ آلایندگی مستقیمی ندارند. این سیستم، گامی اساسی در جهت تحقق اهداف پایداری شهری و تبدیل رشت به شهری سبزتر است. این سرمایه گذاری، تضمین کننده کیفیت هوای نسل های بعدی خواهد بود. این بدان معناست که «آینده حمل و نقل» در رشت شکل میگیرد.

سرمایه گذاری بر روی زمان شهروندان

بحران ترافیک رشت، تنها یک مشکل لجستیکی نیست؛ این یک بحران انسانی است که سرمایه های اجتماعی و روانی شهروندان را تحلیل میبرد. ما نمیتوانیم منتظر بمانیم تا راه حل های پر هزینه ، با ماهیت نوین اما غیر اقتصادی و مقیاس ناپذیر زمانبر در دهه های آینده عملی شوند. مونو ریل پاسخی است که امروز در دسترس ماست.

سرمایه گذاری حیاتی بر این پروژه نباید صرفا ً یک ایده عمرانی تلقی شود؛ بلکه باید به عنوان یک نیاز به یک عزم ملی و شهری برای عبور از بحران شهری دیده شود. بحرانی که روی زمان، سلامت و آینده شهروندان رشت بعنوان گلوگاه ترافیکی اثر گذارست.

ما از رسانه های محلی و ملی، فعالان محیط زیست، نخبگان شهری و مسئولین محترم تقاضامیکنیم که با نگاهی آینده نگرانه، این طرح را به عنوان راه حل اصلی برای احیای جریان زندگی در رشت مورد توجه جدی قرار دهند.

توقف هدر رفت زمان، منابع سوخت فسیلی، کاهش آلاینده ها و شروع یک زندگی مدرن در شهر رشت، آغاز حرکت است. این گزارش تحلیلی با حمایت کامل از ایده های نوآورانه برای توسعه پایدار شهر رشت تهیه شده است. نگارنده این سند معتقد است که مونو ریل، نه یک رویای دور، بلکه یک ضرورت قابل تحقق برای شهری شایسته و مردمان با لیاقتش است.

دکتر امیر محمدپور تسیه

مطالعات نشان می‌دهد که این ابرهای بارور شده تنها برای افزایش منابع آب و روان‌آب‌ها مفید نیستند، بلکه اثر دیگر این بارندگی‌ها حذف آلاینده‌های متعدد از جو است و می‌تواند برای کاهش غلظت انواع آلاینده های موجود در هوا مورد استفاده قرار گیرد.

هنگامی‌که باروری ابرها به صورت هوایی انجام می‌شود، یک هواپیما یدید نقره را بارگیری می‌کند. موشک‌های یدید نقره روی بال‌ها و بدنه قرار می‌گیرند. ابتدا باید خلبان به ارتفاع معینی برسد، یعنی در جایی قرار بگیرد که دما در آن‌جا ایده آل است.

در این لحظه موشک‌های یدید نقره به ابر شلیک می‌شوند. یدید نقره باعث می‌شود که قطرات آب درون ابرها با هم منجمد شوند، دانه‌های کریستال برف را تشکیل دهند و در نهایت آنقدر سنگین ‌شوند که ببارند.

پرندگان زیبای مهاجری که وارد گیلان می شوند، شامل خوتکاهای پر سفید، مرغابی ها، اردک سرسبز، سرسیاه و سرحنایی، چنگرها، فیلوش، آنقوت، تنجه، گیلار، غازهای خاکستری و پیشانی سفید، پلیکان،  فلامینگو،  قو هستند.

اما آنچه در گیلان منتظرش هستند نوک مگسک اسلحه هایی است که در ذهن شان سیخ کباب و منتقل بور زغال را جانمایی کرده اند، شکار بی رحمانه و تار و مار کردن مرغابی ها و اردکهای سرسبز و گونه های محافظت شده، کشتار دسته جمعی پرندگان، گویا شکارچیان مامور انقطاع نسل این پرندگان بی گناه هستند که دست بر قضا تالاب انزلی و گیلان را برای زمستان گذرانی برگزیده اند.

 خون سرخ و گرم این پرندگان در سراسر زمستان بر برف های تالاب خواهد ریخت تا در این مهاجرت دردناک، سفره های شکارچیان را پر رونق تر کنند.

هم اکنون استان گیلان از مهمترین مکان های زمستان گذرانی پرندگان مهاجر است و تالاب انزلی یکی از مهم ترین این اکوسیستم ها به شمار می رود.

]]> http://andishehtazeh.ir/29153/%d8%a8%d9%87-%d8%a7%d8%b2%d8%a7%db%8c-%d9%87%d8%b1-%d9%be%d8%b1%d9%86%d8%af%d9%87-%d9%85%d9%87%d8%a7%d8%ac%d8%b1-%db%b3-%d8%aa%d9%81%d9%86%da%af-%d8%af%d8%b1-%da%af%db%8c%d9%84%d8%a7%d9%86-%d9%88/feed/ 0