روزانه بیش از ۲۰میلیون بشکه نفت خام و بخش قابل‌توجهی از تجارت جهانی گاز طبیعی مایع(lng) از تنگه هرمز عبور می‌کند. این رقم معادل حدود یک‌پنجم کل مصرف نفت جهان است که در گذرگاهی باریک، میان سواحل ایران و عمان متمرکز شده است.این عدد صرفاً یک آمار فنی نیست، بلکه حالا که تنگه هرمز متوقف شده است، چرخ اقتصاد جهانی از حرکت باز ایستاده است. کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، از عربستان سعودی و امارات گرفته تا کویت و قطر یا حتی عراق، مدل اقتصادی خود را بر این فرض بنا کرده‌اند که تنگه هرمز همواره باز و امن باقی می‌ماند؛ فرضی که هم اکنون فرو رخته است و میلیاردها دلار صادرات انرژی این کشورها در همان روزهای نخست قفل شده است.

بسته شدن تنگه هرمز حتی اگر موقت باشد، بازار انرژی را دچار وحشتی فوری خواهد کرد. در چنین شرایطی، قیمت نفت می‌تواند در مدت کوتاهی به بیش از ۱۲۰ دلار در هر بشکه برسد و در صورت تداوم یا تشدید درگیری، رسیدن به ارقام ۱۴۰ یا حتی ۱۵۰ دلار نیز دور از ذهن نخواهد بود.اما مسئله فقط افزایش قیمت نفت نیست. تورم جهانی، رکود اقتصادی، سقوط بازارهای مالی، افزایش هزینه حمل‌ونقل و فشار مستقیم بر معیشت مردم در اروپا و آسیا، پیامدهای اجتناب‌ناپذیر این شوک خواهند بود.به بیان روشن‌تر، بسته شدن هرمز یعنی بهای جنگ در خلیج فارس، در پمپ‌بنزین‌های جهان پرداخت خواهد شد.