مدیرعامل منطقه آزاد انزلی از روند بازسازی مجتمع تجاری ونوس بازدید كرد
نجات ذخایر خزر در گرو مدیریت صید و توسعه مراکز تکثیر
تاکید شهردار رشت بر اجرای سریع و بیوقفه روکش آسفالت معابر اصلی
از شنیدن دغدغهها تا صدور دستور؛ استاندار پای مطالبات خانوادههای کودکان اتیسم ایستاد
اجتماع پرشور گیلانیان در کنار مردم تهران در میدان صادقیه
مدیران شهری و اعضای شورا در سوگ قائد شهید امت
بازدید شهردار رشت از سالن ورزشی شهدای صنایع هواپیمایی/آمادگی کامل برای اسکان زائران رشتی
دعوت شهردار رشت از مردم برای حضور در تشییع پیکر مطهر قائد شهید امت
محمدطاها محمودی، دانش آموخته حقوق و روزنامه نگار در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «تکثر سیاسی یا تورم سیاسی؟ نقدی بر وضعیت نهادهای سیاسی در ایران» نوشت.
شالیکاری را میتوان از مظلومترین، پرهزینهترین و کمدرآمدترین مشاغل حوزه کشاورزی برشمرد. شغلی که با هزینههای زیاد کاشت، داشت و برداشت مقرون به صرفه نیست.
محمدطاها محمودی، روزنامهنگار نوشت: پس از مقاومت و انسجام اجتماعی بینظیر در جامعه ایرانی که بسیاری از تحلیلها را مضمحل ساخت، حال وقت آن است که این اتحاد و همبستگی ملی را حفظ و تقویت کرد و از هر گونه چند دستگی سیاسی که مخل وحدت ملی است پیشگیری نمود.
در گذار اقتصاد ملی به ساختارهای نوین توسعه، استان گیلان در موقعیتی استراتژیک قرار گرفته که میتواند مسیر جدیدی از رشد و تحول را تجربه کند. استانی که تا دههها بر کشاورزی سنتی و اقتصاد روستامحور تکیه داشت، اکنون با بهرهگیری از ظرفیتهای نوظهور ترانزیتی، در آستانه بازتعریف نقش تاریخی و اقتصادی خود در سطح ملی و بینالمللی قرار گرفته است.
یادداشت: محمدطاها محمودی
نویسنده: محمدطاها محمودی
یادداشت؛ محمدطاها محمودی
تعریف «نخبه»، مخترع بودن و صرفِ تخصص در علوم تجربی و مهندسی نیست. از دیدگاه برخی، گویی علوم انسانی در هیچیک از رشتههایش نه نخبهساز است و نه نخبهپرور و نخبگی باید منحصراً بر علوم طبیعی اطلاق شود. نه اینکه به لحاظ ساختاری امکان قرارگیری فرزانگان علوم انسانی در تشکیلات سازمانی نخبگان وجود ندارد، اما باید پذیرفت این حلقه برای پژوهشگران عرصه علوم انسانی تنگتر است.
تأثیر مخرب کووید ۱۹ در جزء جزء زیست شخصی و اجتماعی افراد و در تار و پود زندگی جامعه هویداست. امروز با خانوادههای عزاداری مواجهیم که پدر، مادر، خواهر، برادر و یا فرزندشان، قربانی کرونای مرموز شدهاست؛ با جامعهای مواجهیم که مفاخر و اندیشمندانی را از دست دادهاست که قابل تکرار نخواهند بود.