حمله به مخازن سوخت تهران و زیر ساخت های عسلویه محکوم است

جنگ همواره تصاویر دردناکی دارد و در آن گاهی انسان های بی دفاع و امکان غیر نظامی مورد هدف قرار گرفته می شود، اما در این بین حمله به زیر ساخت های یک کشور نظیر سوخت، آب، برق، گاز و راه های مباسلاتی، تخریب مدارس و بیمارستان ها و مراکز درمانی و اماکن عمومی و مسکونی محکوم است، حمله به زیر ساخت های سوخت جدا از قطع شریان های حیاتی یک کشور، تاثیر مستقیم بر زندگی انسان هایی می گذارد که جدا از درد جنگ با دردهای معیشتی روبرو هستند، در نظر بگیرد با قطع برق انسان هایی که با دستگاه اکسیژن ساز برقی زندگی می کنند جه اتفاقی برای آن ها می افتد، یا در حمله ای که به مخازن سوخت انجام شد، آیا حمله کنندگان به این فکر می کنند این اقدام چه تاثیر وحشتناکی بر تنفس گروه های پر خطر و بیماران‌ تنفسی دارد؟ این اقدامات به نوعی نوعی جنایت علیه بشریت محسوب می شود چرا که نشانه ی آن مستقیم بر روی انسان های عادی است و اهداف نظامی آن بی رنگ است و از نظر جامعه جهانی نیز محکوم است.