از روزهای خوب رشت زمان بسیاری گذشته ، چرا که مدتهاست شهر رشت سعی در فراموشی موهبتهای طبیعی خود داشته است. بدین جهت بسیار ساده و آرام، از دست داده و بدست نیاورده است.شاید هم رشت تنهاست، شاید همه میدانند و تنها میدانند. رشت دیگر در این لحظه از زمان نیاز به حرکتی دوباره دارد بدین جهت و در قدم اول، باید دید که رشت چه دارد و به چه نیاز دارد. شاید بتوان باتصمیمات و رفتاری درست به آینده رشت کمک نمود.
چالشهای دنباله دار شهر رشت
شهر رشت با توجه به موقعیت مکانی منحصر به فرد خویش در زمان صفوی به مرکزیت مناطق بیه پس و بیه پیش استان برگزیده شد. وجود ساختار ارتباطی ارزشمند آن این شهر را به دروازه ای اروپا برای ایران تبدیل نموده بود. موقعیت جغرافیایی مناسب این شهر که به دلیل واقع شدن آن در جلگه مرکزی با وسعت زیاد و حاصلخیزی خاک و رونق کشت برنج بود به همراه موقعیت ارتباطی خاص آن که بر سر راه ارتباطی تهران ، قزوین ، انزلی و آستارا قرار داشت و از سوی دیگر موقعیت سیاسی- اداری آن به عنوان مرکز استان گیلان بر اهمیت روز افزون این شهر در سطح منطقه افزود. این شهر پرجمعیتترین شهر شمال ایران در بین سه استان حاشیه دریای خزر و بزرگترین سکونت گاه سواحل جنوبی این دریا محسوب میشود. بر اساس سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵، جمعیت ثابت شهر رشت تعداد ۶۷۷ هزار نفر است. این در حالی است که جمعیت شناور روزانه شهر رشت بهعنوان مادرشهر استان گیلان به یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر و در تعطیلات و ماههای گردشگری سال به بیش از دومیلیون نفر می رسد. شهر رشت به دلیل عدم وجود برنامه ریزی مناسب جهت رشد و توسعه متوازن با مشکلات بسیار و چالشهای زیادی دست به گریبان است که توجه مدیران بخصوص مدیران شهری را می طلبد. عدم توجه به معضلات کنونی رشت به کاهش زیست پذیری و خدمات رسانی نامطلوب شهر منجر خواهد شد.
ثبت دیدگاه