❇️ هویت شهری، فراتر از آجر و سنگ و آهن، جانمایهی یک شهر است؛ چکیدهای از خاطرات جمعی، ارزشهای زیستی، فرهنگِ دیرپا و آن حسِ غریبی که شهروند را با فضای پیرامونش پیوند میزند. شهری که هویت دارد، نه فقط مکانی برای سکونت، که بستری برای زیستن است؛ شهری که در هر گذر و میدانش، بوی اصالت و نجابت به مشام میرسد و شهروند در قامتِ یک عضوِ وفادار، در آن احساس امنیت و تعلق خاطر میکند.
✳️ رشت، با آن پیشینهی درخشانِ فرهنگی و نقشی که در تحولاتِ مدرنِ ایران ایفا کرده، شهری است که شخصیت دارد. ما در رشت، با حافظهای جمعی روبهرو هستیم که در معماریهای چشمنوازِ سنتی، در میدانهای کهن و در سبک زندگیِ منعطف و خردمندانهی مردمانش متبلور است. اینها میراثِ پدران ما نیستند امانتهایی هستند که باید در سیمایِ امروزِ شهر، زنده، پویا و نمایان باشند.
✅ اما دریغ که در سالیان اخیر، شتابِ توسعهی کالبدی، بیاعتنا به اسلوبِ شهرسازیِ بومی و گرفتار در دامِ ساختمانهای بیروح و ناهمگون، چهرهی شهر را غبارآلود کرده است. گسترش بیرویه و شتابانِ مناطقِ حاشیهای و نفوذ سازههایی که هیچ سنخیتی با اقلیم و فرهنگِ گیلان ندارند، سیمای رشت را از اصالتِ دیرینهاش دور ساخته است. وقتی کلِ شهر از هویتِ منسجم تهی شود، بیگمان محلات نیز که ارکانِ اصلیِ پیکرهی شهرند، در گردابِ آشفتگیِ بصری و اجتماعی فرو خواهند رفت. حقیقتی انکارناپذیر است که محلهی هویتمند، تنها در دامنِ شهری هویتمند متولد میشود و رشد مییابد.
✳️ از اینرو، بازشناسی و تقویتِ هویتِ شهریِ رشت، دیگر نه یک اولویتِ ذوقی، که یک ضرورتِ زیربنایی است. این مهم، نه با شعار، که با برنامهریزیهای بلندمدت، تکیه بر خردِ کارشناسانه و اجماعِ مدیریتیِ متخصصان این حوزه میسر خواهد شد.
❇️در این میان، شورای هفتم رشت که در آستانهی نقشآفرینی قرار دارد، با اتخاذ رویکردهایی نوآورانه، میتواند در نقطهی عطفی از تاریخِ مدیریتِ شهری بایستد. تصمیماتِ راهبردیِ این شورا در حوزههای معماری، منظر شهری، پاسداشتِ میراثِ ملموس و ناملموس، و ساماندهیِ فضاهای عمومی، مستقیماً با روحِ رشت پیوند خواهد داشت.
✅ اهتمامِ شورای هفتم به این دغدغهی بنیادی، یک مسئولیتِ تاریخی و امانتی گرانبهاست؛ فرصتی برای بازآفرینیِ سیمای رشت، ارتقای زیباییشناسی شهری و دمیدنِ روحِ دوباره به کالبدِ خستهی محلات. رسالتِ اعضای محترم شورا، بازگرداندنِ همان حسِ غرور و تعلق به شهروندانی است که رشت را نه فقط یک سکونتگاه، که خانه و مأوای خود میدانند. امید آنکه این دوره، آغازگرِ فصلی نو در هویتبخشی به این شهرِ همیشه سربلند باشد.
ثبت دیدگاه